Pastýřský list ke světovému dni prarodičů a seniorů 2025 (114.64 kB)
niedziela 27 lipca 2025
Drogie siostry i bracia,
dziś po raz piąty przeżywamy Dzień Dziadków i Seniorów. Papież Franciszek wyznaczył na ten dzień cytat z Księgi Syracydesa (14,2): „Szczęśliwy ten, kto nie stracił nadziei.” Nie powinno nas to zaskakiwać, ponieważ cały Święty Rok przeżywamy jako pielgrzymi nadziei. Święty ojciec zachęca nas do refleksji nad tym, jak obecność dziadków i seniorów może stać się znakiem nadziei w każdej rodzinie oraz w społeczności kościelnej. Jaką drogą się podąża, gdy starsze pokolenie często nie jest brane pod uwagę?
W pierwszym czytaniu usłyszeliśmy fragment rozmowy między Abrahamem a Panem, która poprzedziła zniszczenie miast Sodoma i Gomora. Te miasta straciły nadzieję, ponieważ grzech ich mieszkańców był bardzo ciężki, zamienili prawdziwe wartości na fałszywe. Doświadczenie dziadków i wiek senioralny mają wielkie powołanie: wskazywać i przekazywać młodszemu pokoleniu prawdziwe wartości życia. To nie jest łatwe zadanie, kiedy uświadamiamy sobie, jaka wizja wartościowego życia dominuje – często jest związana z kultem wiecznej młodości i jak najwyższych osiągnięć. Gdyby tę wizję podzielało również starsze pokolenie chrześcijan, wartości życia zostałyby zamazane. Jak miałby się wtedy odnaleźć człowiek w wieku senioralnym z malejącymi siłami, powracającymi wiadomościami o odejściu bliskich i przyjaciół, jak miałby przezwyciężyć powracające poczucie bezużyteczności
i osamotnienia, które płynie z szybkiego tempa i stylu otaczającego świata? Kto buduje swoje życie na chrześcijańskich wartościach, nie traci nadziei.
W dzisiejszej Ewangelii usłyszeliśmy ważne słowo o nadziei. Uczniowie dostrzegli, że źródłem nadziei Jezusa jest właśnie modlitwa. Dlatego jeden z jego uczniów powiedział: „Panie, naucz nas modlić się, jak Jan nauczył swoich uczniów.” Po tym, jak Jezus wygłosił modlitwę Ojcze Nasz, opowiada historię o tym, jak jeden człowiek pomógł swojemu „uporczywemu” przyjacielowi. Ta historia jest wielkim świadectwem rozwiązania trudnych sytuacji. Ile podobnych historii o życiowych sytuacjach możecie wy, dziadkowie i seniorzy, opowiadać swoim dzieciom i wnukom? Proszę, szukajcie sposobu, jak im tę doświadczenie wiary przekazać! A wy, synowie i córki, wnuki i wnuczki, stwórzcie przestrzeń do słuchania swoich rodziców i dziadków. Z pewnością usłyszycie, że i oni przechodzili przez próby i niepewności, nie wiedzieli, jak rozwiązać różne sytuacje, ale nie załamali się, ponieważ mogli swoje życie przeżywać z wsparciem, jakie daje Bóg. I tak w środku swojego życia nie tracili nadziei, ale wręcz wzrastali w niej. W Ewangelii usłyszeliśmy znane słowa: „Proście, a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie, kołaczcie, a otworzy wam się.” Te słowa świadczą nie tylko o ludzkiej pilności i wytrwałości, ale przede wszystkim o tym, że możemy z ufnością podchodzić do Boga jako do Ojca.
Założycielka i prezydentka katolickiego stowarzyszenia dziadków Catherine Wiley powiedziała kiedyś: „Dzisiejszy świat nie jest ani gorszy, ani lepszy od naszego. Jest zupełnie inny. Naszym zadaniem jest żyć w nim z naszymi dziećmi i swoim postawą w codziennych sytuacjach świadczyć o naszej wierze.”
W bulle Jubileuszowego Roku papież Franciszek pisze, że nadzieja rodzi się z miłości. Zdecydujmy się, że w tym dniu dziadków i seniorów wzajemnie okażemy sobie miłość, która przyniesie nam nadzieję, która nie zawodzi. Dziękujemy Wam za tę postawę.
W jedności w modlitwie i z błogosławieństwem
Wasza biskupi czescy i morawscy
